اهل کار برای چنین نتیجهای، بکوشند
لمثل هذا فلیعمل العاملون.
به گفته دکتر سیدحسن خوشرو رئیس وقت ستاد توسعه و بازسازی عتبات عالیات در نجف اشرف، کتیبه افتتاح صحن در تعامل بین ایشان و تولیت حرم امیرالمؤمنین علیهالسلام جناب سیدعیسی خَرسان تنظیم شده است و آیه مذکور پیشنهاد تولیت معظم بوده است. به گفته دکتر خوشرو این آیه ازآنجا انتخاب شده است که واپسین آیهای است که بر زبان مبارک حضرت ابوتراب جاری شده است و حضرت ایشان پسازاین جان میسپارند و خرقه تهی میفرمایند. (خطبه نماز جمعه شهید آیتالله خامنهای، ۲۳ آبان ۱۳۸۲).
اما داستان این مبارکه شریف چیست؟ طبق آنچه خداوند بزرگ دانای مهربان در سوره صافات و در مقطع منتهی به آیه ۶۱ (یعنی از آیه ۴۰ به بعد) گزارش میفرماید این آیه استنتاج حضرت باری (جلتعظمته) است ازآنچه بر یکی از اهالی بهشت میگذرد. خداوند در ابتدا در وصف بندگان ناب و مخلص خود گزارش میفرماید که آنها روزی و رزق مشخصی دارند و با احترام خاصی، انواع میوه در اختیار آنهاست و در باغهای پرنازونعمتی هستند. در این بوستانها اسباب معاشرت فراهم است و روبهروی هم بر تختها و سریرهای نشستهاند و کسانی با جامهای شراب گوارای لذتبخش روشن گرد آنها به پذیرایی مشغولاند. شرابی که زیانی در آن نیست و بیخردی در پی ندارد؛ و تازه گل هست به سبزه نیز آراسته است و دلبرانی چشم فروهشته بر زمین نیز در آنجا هست با چشمانی درشت انگار گوهری در میان صدفی. در چنین جایی حال، برخی رو به دیگران کرده و از هم میپرسند و در این میان یکی از آنها میگوید که: من همنشینی داشتم که میگفت آیا تو وجود جهان آخرت را میپذیری؟ آیا ما پس از آنکه مردیم و خاک و استخوان شدیم، جزا داده میشویم؟ آن مرد بهشتی کنجکاوانه میپرسد آیا شما از او را ندیدید؟ اما خودش جواب را مییابد و او را در میانه جهنم میبیند. اینجا است که به خدا قسم میخورد و میگوید نزدیک بود مرا هم هلاک کنی! و اگر لطف خدا نبود من هم باید جهنمی بودم. اینجا باز رو به حلقه بهشتیان کرده و میپرسد آیا ما دیگر نمیمیریم؟ و همان یکبار مردیم؟ یعنی دیگر، عذابی ما را تهدید نمیکند؟ لابد معاشران بهشتیاش خیال او را راحت میکنند که نه اینجا از مردن خبری نیست و او میگوید ان هذا لهو الفوز العظیم؛ لمثل هذا فلیعمل العاملون. این همان رستگاری سترگ است و برای چیزی همانند این اهل کار باید عمل کنند.
صحن حضرت فاطمه زهرا سلاماللهعلیها بهواسطه انتسابش به حضرت مولی الکونین اسدالله الغالب علیابنابیطالب روحیلهالفدا بیشک قطعهای از بهشت است پس شگفت نیست که سخن اهل بهشت در آن شنیده شود. بهبیاندیگر در تماشای این تکه بهشتی باید گفت لمثل هذا فلیعمل العاملون.
توصیه شده است سوره صافات روزهای جمعه خوانده شود و فرمودهاند خواندن این سوره در جمعهها موجب امان از هر آسی، دوری از گرفتاری، به دست آوردن فراخترین روزی، مصون از گزند شیطان راندهشده و ستمگر خیرهسر میشود و انکه در روز جمعه سوره صافات را بخواند اگر در همان روز یا شب درگذرد، شهید درگذشته است و همراه شهدا به بهشت میرود. همچنین قرائت این سوره بر بالین محتضر موجب کوتاهی احتضار او و راحت شدن زودتر او از آلام جان کندن است. (تفسیر اهل بیت علیهمالسلام جلد ۱۲ صفحه ۵۷۲)
نویسنده یاداشت: عبدالزهرا دعائی خواجویی
مستند بلند - تارعشق، پود ارادت - قسمت دوم
